Filmpjes

Onderwijsopstellingen


Transformatietrajecten met Hilde Van Bulck


Acht assen maken van jou een ontspannen en creatieve leerkracht 10 t.e.m.13 april ’17


Educatieve opstellingen met Hilde Van Bulck


Het hart van Brussel, De ziel van de mensheid

Gepubliceerd op 24 maart 2016

Het hart van Brussel
De ziel van de mensheid
Dit is nog maar het begin…

22 maart 2016. Mijn dochter is jarig. Aanslagen in de hoofdstad van Europa, onze hoofdstad, beheersen het nieuws. ‘En toch ga ik mijn verjaardag vieren, mama.’
Die avond gaf ik een lezing over ‘Iedereen hoort erbij, ook het zogenaamde lastige of luie kind.’ Ik contacteerde de organisator, want ik ging er vanuit dat mensen liever naar tv zouden kijken dan naar de lezing te komen. ‘En toch laat ik de lezing doorgaan, antwoordde ze me. Er waren slechts twee belangstellenden en vier personen van de organisatie. Een select clubje dus. Ik heb mijn lezing gegeven, met vuur en overgave, nog meer overtuigd dan anders waarom ik dit thema wil uitdragen. De lezing duurde langer dan anders. Er was veel ruimte voor elkaar en voor vragen. Na afloop waren we het allemaal eens. Het was een mooie avond en we hadden er deugd van dat we na ellenlange berichten in de media over gruwelijke destructie onze aandacht gericht hadden op wat mogelijk is in de samenleving.

Titels als ‘Het is begonnen’ en ‘Dit is nog maar het begin’ grepen mijn aandacht, maar ik las ze anders dan ze bedoeld waren.
Uiteraard is het begonnen en staan we aan het begin van een belangrijke kanteling in ons bewustzijn. Wij zijn geraakt in het hartje van onze mooie hoofdstad, maar het gaat veel verder. We zijn geraakt in onze mensenziel. Niet alleen vandaag, maar elke keer als er een aanslag wordt gepleegd, als er oorlog wordt gevoerd, als er mensen sterven van honger en uitbuiting, als er geweld gepleegd wordt op een medemens onder welke vorm ook, als we als mens beschadigd worden door onechte producten in onze voeding, door lucht- en watervervuiling, door de vernietiging van de levensnoodzakelijke natuur, door het gesjoemel van instanties en sommige bedrijven, door de oorlogszucht van naties en groeperingen, door sexuele en menselijke exploitatie. Als we naar de berichtgeving luisteren is het alsof er niets anders bestaat. Bij elk bericht wordt ons hart en ons zenuwstelsel geraakt. Soms hard, soms bijna onmerkbaar, uiteindelijk ondraaglijk. Dan zijn we verwonderd dat er veel zelfmoorden zijn onder jongeren, ook via ziekte en ongevallen, dat het huiselijk geweld stijgt en verkeersagressie een woord is dat nu in het woordenboek staat.

Je hoeft echt niet veel van psychologie te kennen om te weten dat we allemaal een pakketje agressie en onderdrukte woede met ons meedragen. Bij de individuen en groepen waarmee ik werk, merk ik dat die pakketjes kunnen omgekeerd worden naar een constructieve kracht die bijdraagt aan het geluk van de persoon in kwestie en van de personen die hem omringen. En wat voor een individu mogelijk is, is ook mogelijk voor groepen. Uitsluiting op kleine schaal brengt destructie voort die zich naar binnen of naar buiten keert. Uitsluiting op grote schaal brengt massale destructie met zich mee. Hoe uitgesloten moet iemand zich voelen om zichzelf op te blazen en daarmee de wereld om hem heen te doen exploderen? Hoeveel pijn moet zo iemand hebben dat hij het recht op leven en dood in handen neemt en massaal veel pijn veroorzaakt bij de nabestaanden zowel van hemzelf als van zijn slachtoffers?

In onze gemeente is er een graffitimuur. Als ik er voorbij rijd, vertraag ik om met nieuwsgierige blik naar de meestal prachtige kunstwerken te kijken. Gisteren schreef een jongeman in kunstzinnige letters ‘WAKE UP’. Dat is wat ons te doen staat.

Het is begonnen! Het is tijd om op te staan, om van ons te laten horen met alle middelen die ons ter beschikking staan. Het is tijd om onze kleine bestaande groepjes levensminnende mensen te laten uitgroeien tot grote bewegingen die een boodschap van respect voor elk mensenleven uitdragen. Sta op, verenig je en laat je stem horen, maar vooral laat je hart de taal van de liefde en de verbinding spreken. Laten we leven waarvoor we bedoeld zijn, het leven in alle kleuren, smaken en geuren proeven en doorgeven aan onze kinderen. Laten we geen machthebbers – het woord alleen al – meer kiezen, maar levensliefhebbers, laten we bedrijfsteams kiezen die met hun producten bijdragen aan het welZIJN van alle burgers. Laten we rechtstaan en ervaren dat we samen de kracht hebben om de grotere pakketten agressie om te zetten in mechanismen die bijdragen aan de vrede in de wereld. Daarvoor kunnen we alle middelen inzetten die we ter beschikking hebben, maar het allerbelangrijkste is ons eigen leven.

Laten we mannen leren van zichzelf te houden. Dan kunnen zij van vrouwen houden. Laten we vrouwen leren om van zichzelf te houden. Dan kunnen zij van mannen houden. Laten we mannen en vrouwen leren van elkaar te houden, dan kunnen ze hun kinderen in liefde verwekken en begeleiden tot een evenwichtige, liefdevolle volwassene. Iemand die de liefde leeft, heeft geen zin om de andere de kop in te slaan. Kinderen die de taal van de liefde en de verbinding geleerd hebben, kunnen alleen maar die taal verspreiden. Kinderen leren door imitatie. Wat ze in de wereld zetten, werd hen getoond door volwassenen. We kunnen dus op relatief korte tijd grote bewegingen van vredes- en levensrespect op grote schaal realiseren.

Sinds jaren spreek ik over het licht in onszelf, niet zomaar als een metafoor, maar als een realiteit die je dagelijks kunt ervaren. In de media spreekt men over terrorismenetwerken, maar mijn ervaring is dat je even snel en even doeltreffend liefdes- en verbindingsnetwerken kunt opbouwen. We hebben dat tot hiertoe op veel te kleine schaal gedaan, in een klein kamertje van ons huis, in kleine groepen. Nu is het tijd. Het is begonnen. Het is tijd om ons te verenigen op wereldschaal, om de levenswaarden die we in Europa hebben opgebouwd te verfijnen, te tonen en er fier op te zijn. We kunnen al diegenen die lijden aan een pijnlijk hart inspireren en uitnodigen om de verbinding met zichzelf te herstellen, want iedereen, gewone sterveling of boef, rijk of arm, is op zoek naar liefde. Alleen als we haar tonen door haar zelf te leven, kunnen anderen ze gemakkelijker vinden.

Ik heb hoop, maar nog meer dan hoop heb ik veel vertrouwen dat de onderbouw, het fundament van een liefdes- en lichtwereld klaar is voor het grote werk. Juist dan breken oude en pijnlijke wonden open in een zoektocht naar heelmaking. Of we nu spreken over het individu, over groepen, volkeren of religies, ze zijn allemaal aan dezelfde wetmatigheden onderhevig. Vele individuen hebben hun volgepropte agressiepakketjes die ze vanuit het verleden hebben verzameld leeg gemaakt of zijn er mee bezig. Vele organisaties zoeken nieuwe wegen om de vernietiging van onszelf en de planeet tegen te gaan. Hier ligt een belangrijke opdracht voor de media. Zou het mogelijk zijn om over dergelijke intiatieven uitgebreid te berichten? Ik richt me ook naar filmmakers en de bedenkers van games. Hebben jullie inspiratie genoeg om producten te creëren die mensen optillen naar een hoger niveau of denk je dat dat niet spannend genoeg zou zijn? Wat aandacht krijgt, wordt gerealiseerd. Aandacht voor geweld, creëert alleen maar meer geweld. Aandacht voor de prachtige vernieuwende ideeën voor een nieuwe wereld – soms door jonge mensen gecreëerd – creëert een wereld waar we van dromen. Dat hoeft geen duizenden jaren meer te duren. Het begint in ons eigen leven, elke dag.

Op woensdag 30 maart staat een opstellingendag voor onderwijs en opvoeding geprogrammeerd. Ik heb besloten om een deel van de dag te wijden aan opstellingen ter ondersteuning van een wereld waarin liefde, samenwerking, genieten, mededogen centraal staan. Dat is mijn kleine bijdrage. Heb je zin om die dag mee te be-leven, laat me dan iets weten.

©Hilde Van Bulck
24 maart 2016


Vierdaagse opleiding voor onderwijsprofessionals en ouders

Gepubliceerd op 8 maart 2016


De Eigenwijze Kikker door Paul Codde

Gepubliceerd op 8 maart 2015


Het centraal thema van The New Teaching

Gepubliceerd op 9 februari 2015


Twee leerkrachten aan het woord over Teaching by being

Gepubliceerd op 30 januari 2015


Reactie van L.V.W., leerkracht uit het basisonderwijs over het boek ‘De eigenwijze kikker’

Gepubliceerd op 30 januari 2015


The voice of Children @ Edushock Learning Festival

Gepubliceerd op 29 januari 2015


Hilde Van Bulck stelt The New Teaching voor

Gepubliceerd op 2 maart 2014


Een interview met Hilde Van Bulck over The New Teaching

Gepubliceerd op 24 augustus 2013